فاضل بلخ بشمار مىرفت . او در سال 370 ه . ق . درگذشت . او لقب خود يعنى اوسى را از نام جدش گرفته و بدان شهرت يافته است . مؤلف اللباب احتمال داده كه احمد بن محمّد اين نام را از قبيله اوس كه از انصار رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بودند ، گرفته باشد و يا اينكه اعقابش به آنها مىرسد ؛ زيرا كلمهء اوسى كه در كنار نام احمد بن محمّد آمده ، انتساب او را به قبيله اوس به خوبى مىرساند . « 1 » [ 53 ] احمد بن محمّد بن جهم بلخى احمد بن محمّد بلخى از مفاخر خطّهء ادب‌پرور بلخ بشمار مىرفت . او زادگاهش را به قصد بغداد ترك كرد و در آن شهر ساكن شد و بنا به درخواست علما و محدّثان به تدريس علم حديث پرداخت . احمد بلخى رواياتش را از طريق محمّد بن فضل بلخى و امثال او نقل مىكرد . خطيب بغدادى در تاريخ بغداد مىنويسد كه احمد بن محمّد بلخى بيشتر رواياتش را از طريق پدرش و از عصام بن يوسف بلخى نقل كرده است . محمّد بن مخلد دورى بلخى از شاگردان او بوده و از طريق وى روايت نقل كرده است . همچنين احمد بن محمّد سمرى شاگرد محمّد بن مخلد دورى از طريق استادش و از او احمد بن محمّد بن جهم بلخى در كتاب مسند روايات فراوانى نقل كرده است . « 2 »

--> ( 1 ) - اللباب ( چاپ قديم ) ، ج 1 ، ص 75 و چاپ جديد ، ج 1 ، ص 93 . ( 2 ) - تاريخ بغداد ، ج 4 ، صص 78 ، 403 .